Weblog mei 2013
Oestrogeenpleisters voor prostaatkanker
Prostaatkanker wordt gevoed door mannelijke hormonen. Om de aanmaak van hormonen te onderdrukken, kan van verschillende methoden gebruik gemaakt worden. Eén van de klassieke methoden, naast het weghalen van de teelballen als productiebron, is het geven vrouwelijke hormonen; oestrogenen. Het gebruik van oestrogenen kan ongewenste bijwerkingen geven, waarvan de ernstigste het maken van bloedpropjes is (trombose). Dit kan in zeldzame gevallen leiden tot levensbedreigende afsluiting van belangrijke bloedvaten. Ook geeft de opname via de darm en de lever soms klachten als misselijkheid. Daarom is er enkele decennia geleden overgegaan tot de injecteerbare medicamenten onder de huid die de aanmaak van testosteron onderbreken in de hersenen; de LHRH-agonisten.
Minder bijwerkingen?
Sommige bijwerkingen van oestrogenen blijken echter verminderd te kunnen worden door de oestrogenen via de huid te geven. Daarom is in Engeland een uitgebreid onderzoek verricht met oestrogeen pleisters, dezelfde die vrouwen in de overgang gebruiken. Door deze pleisters wekelijks te geven bij 169 mannen met uitgezaaide prostaatkanker, constateerde men recent dat de ernstige bijwerkingen even vaak voorkwamen als bij gebruik van de geïnjecteerde middelen (LHRH-agonisten). Andere bijwerkingen van die LHRH-agonisten, zoals botontkalking, opvliegers en bepaalde psychische aspecten, werden door de oestrogenen juist verminderd. Het onderzoek met de pleisters loopt nu enkele jaren, nog niet helemaal genoeg om te stellen dat alle uitkomsten van het onderdrukken van prostaatkanker even goed zijn in vergelijking met de injecteerbare middelen. En of de oestrogenen ook gebruikt kunnen worden in vroegere stadia van prostaatkanker. Het Prostaatcentrum zuidwest Nederland gaat dit verder onderzoeken.
Cardiovascular outcomes in patients with locally advanced and metastatic prostate cancer treated with luteinising-hormone-releasing-hormone agonists or transdermal oestrogen: the randomised, phase 2 MRC PATCH trial (PR09). Langley RE, et al. Lancet Oncol. 2013 Apr;14(4):306-16
Uw reactie
Klik hier om uw mening te geven over de inhoud van deze weblog. Uw mening telt!
